دبیرخانه آموزش پژوهش محور منطقه پیربکران

دوباره نگاهت می‏کنم. در این لباس، چقدر تکیده و کبودی، فلسطین!
چقدر زیر چشمانت گود افتاده است،
از بس که خمپاره بلعیده ‏ای و کودکان دسته‏ گُلت، در آغوش گرم تو، واژه خون و جنگ و سنگ را هجی کرده ‏اند؛
چقدر معصومی!

به صحنه می‏ آییم، تا صفوف معترضان ظلم، پر رنگ‏تر شود. به صحنه می ‏آییم تا باطل، بیداری اصحاب حقیقت را واضح‏تر به نظاره بنشیند.
به صحنه می‏ آییم تا بغض ترک ‏خورده فلسطین را به التیامی حماسی نشانده باشیم.
آری! جمعه قدس، ریشه در جمعه ظهور دارد؛ ریشه در آن ناقوس عدالت که به دستان منجی صبح، به صدا درخواهد آمد.